حضرت على عليه السلام فرمود : وَ انَا عَبْدُكَ الضَّعيفُ الذَّليلُ الْحَقيرُ الْمِسْكينُ الْمُسْتَكينُ . « 1 » و حال آن كه من بندهء ناتوان ، خوار و كوچك ، زمين‌گير و درماندهء توام . اسلام عزيز به احدى اجازهء ناز و فخر فروشى را به مردم نمىدهد . عالم ، ثروتمند ، مقام دار ، شريف ، مشهور ، همه و همه مأمور به تواضع و فروتنى نسبت به تمام مردمند . قرآن مجيد اعلام مىكند كه حضرت حق متكبر فخرفروش و نازكنندهء به مردم را دوست ندارد . انَّ اللّهَ لايُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ » « 2 » همانا خدا هيچ خودپسند فخرفروش را دوست ندارد . انسان هر حسن و خوبى در ظاهر و باطن دارد از خدا است ، انسان مستقلًا از خود چيزى ندارد ، و در وجود جز فقر محض چيزى نيست ، آنچه را خدا داده وقتى بخواهد از انسان بگيرد ، در يك چشم به هم زدن مىگيرد ، پس جائى براى كبر و فخر براى هيچ انسانى نمىماند . فخر فروشى در روايات رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : انَّ اللّهَ تَعالَى اوْحى الَىَّ انْ تَواضَعُوا حَتّى لايَفْخَرَ احَدٌ عَلى احَدٍ ، وَ لايَبْغِىَ احَدٌ عَلى احَدٍ . « 3 »

--> ( 1 ) - مصباح المتهجّد : 847 ، دعاى كميل . ( 2 ) - لقمان ( 31 ) : 18 . ( 3 ) - صحيح مسلم : 8 / 160 ؛ المعجم الكبير : 17 / 365 .